In de thuiswedstrijd tegen VCO is het SCMH wederom niet gelukt om punten te pakken. In de eerste helft had SCMH een licht overwicht, maar wist dit niet in doelpunten uit te drukken. Hiervoor waren de kansen te minimaal. Na de thee kwam een sterker VCO uit de kleedkamers en pakte de overhand. In de absolute slotfase beloonde het zich met een, uiteindelijk toch nog onverwacht, doelpunt.

Door de blessure van vaste doelman Jonne Nooijen, die de rest van dit seizoen niet meer in actie komt, stond Tom van den Nieuwenhuizen deze middag in het Heise doel. Nadat hij met SCMH 3, middels een 4-1 overwinning, reeds een goede warming up had gehad, stond hij ook in het vaandelteam zijn mannetje. De wedstrijd begon zeer aftastend van beide zijden. VCO kwam in deze eerste helft niet veel verder dan het rondspelen van de bal. SCMH had meer aanvallende bedoelingen, maar kansen leverde dit niet op. Na 20 minuten kwam VCO tot een schot op doel, wat hun enige wapenfeit van voor de pauze was. Het werd een makkelijke prooi voor Tom. Qua kansen dan wel mogelijkheden voor de groenwitten stopte de teller op vijf. De eerste kans was meteen raak: een schot op doel van Roel Bekkers veranderde onbedoeld in een voorzet, welke door Tijme van den Broek werd binnengeschoten. Helaas ging het feestje niet door, daar de doelpuntenmaker buitenspel stond. Roel Bekkers, Tom van den Hoogen en Pepe van de Graaf waagden nog een poging, maar de bal ging telkens langs de verkeerde kans van de paal. De kans van Pepe, middels een wippertje over de keeper, was een fraaie. Met 0-0 werd het kleedlokaal opgezocht.

In de tweede helft stond er een ander VCO op het veld. Aanvallend was het nu de bovenliggende partij. Het eerste gevaar kwam al na ruim 10 minuten. Een vrije schop werd vrij ingekopt. Via keeper Tom ging de bal op de lat en over. Een doelpunt zou echter niet zijn doorgegaan, daar er sprake was van buitenspel. Er volgden meer spelhervattingen van VCO, die gevaar opleverden. Het eindstation hiervan was in de meeste gevallen over of naast het doel. Mocht de bal op doel zijn, was deze voor Tom. Wat doelpogingen betreft, stelde SCMH hier weinig tegenover. Enkele vrije schoppen van SCMH eindigden op de lat of naast het doel. Voetballend waren de mogelijkheden op één hand te tellen en vaak werd een verkeerde beslissing genomen. De wedstrijd leek op 0-0 te gaan eindigen. In de slotfase kreeg VCO echter nog een vrije schop te nemen, welke laag voor het doel werd gegeven. Een speler van VCO kon er net zijn voet tegenaan zetten, zodat de bal tegen het net belandde en de 0-1 alsnog op het bord kwam. Dit tot ontzetting van SCMH. Wanneer de gehele wedstrijd wordt beschouwd, en zéker op basis van de tweede helft, was deze eindstand terecht. In de eerste helft heeft SCMH het laten liggen.

Positief van SCMH-zijde is de strijd, die men levert. Zeker met de toejuichingen van de jonge Ultra’s blijven de spelers inzet tonen, wat jammer genoeg niet beloond wordt.